است ( اسقاط يكى از قواعد تطوّر است ) و جزء دوم از ريشهء زايش و زاييدن است كه بسيار رايج است ( نامواژهء زازران ديده شود ) و جزء سوم « دان » به معنى محل احتفاظ هم رايج است بنابراين به‌صورت « پىزادان » جايگاه آبدار است . كه معنايى مطلوب و كثير الاستعمال است . پينارت Pin rt پينارت ( فنارت - پنارت ) نام دو ديه است ؛ يكى واقع در دهستان حومهء اردستان « 1 » كه ديهى است كوچك و فقط 37 نفر جمعيت دارد « 2 » با 9 خانوار و ديگرى پنارت اصفهان است واقع در دهستان جى كه ديهى بزرگتر و آبادان است و بر كنار رودخانهء زاينده‌رود قرار دارد و سرسبز و خرم است و 360 نفر جمعيت دارد . « 3 » ابتدا شرح كوتاهى دربارهء ديه نخستين مىآوريم . ولى بايد اينجا تذكر دهيم كه در تداول عامه اغلب اين نام را « پينارت » تلفظ مىكنند نه پنارت و در دفاتر ديوانى هم هر دو صورت ديده شده است . ديه واقع در اردستان از لحاظ جامعه‌شناسى و معيشت همهء آنچه كه دربارهء اردستان گفته‌ايم دارد و اين توضيح را كه در مورد همهء ديه‌هاى نواحى دور و بر كوير داده‌ايم كه آب قناتهاى اين ديه‌ها همواره كم مىشود و مردم ساكن آن متوارى مىگردند ، در اين ده هم بىشك صادق است . لهجهء اردستانى و زندگانى با اكتفا به نفس كه شيوهء عمومى ساكنان اين نواحى است در اينجا هم وجود دارد . اما ديه دوم كه در اصفهان است از سوى شمال به جادهء سابق اصفهان به يزد مىرسد و از سوى جنوب در كرانهء رودخانهء زاينده‌رود قرار دارد و اين هر دو عامل در گرانى اراضى و آبادى آن بسيار مؤثر واقع شده است . اين را هم بگوييم كه در اين ناحيه آب رودخانهء زاينده‌رود چون فاضلاب شهر در بالادست به آن مىرسد بسيار كثيف است ، تا به‌حدى كه تهوع‌آور مىباشد . واژه‌شناسى : تقطيع واژه چنين است : « پى + ن + ارت » جزء اول « پى » تخفيف يافتهء واژهء « اپى » به معناى آب است و مشابهات بسيار آن را تأييد مىكند : پيسر ( سارى ) - آب‌سر ،

--> ( 1 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 5 . ( 2 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 5 . ( 3 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 30 . جمعيت پينارت جى در سال 1375 به 980 نفر بالغ شده است .